تبلیغات
گاه نوشته ها...

دلم می خواهد بنویسم از حس پرواز و از حس آزادی در بیان عشق
از حس ننگ آور شرم، از حس دربندی
و اینكه ما همه دربندیم
فرقی نمی كند پشت میله ها باشیم یا روبروی میله ها
میله ها ثابتند
این میله ها نیستند كه ما را اسیر خود كرده اند
این مائیم كه در هر صورت خود را محدود می كنیم
محدود به سكوتی با ترس پنهان
محدود به روشن فكری ای با افكار پریشان
محدود به آزادی در بند بیان
اسمش هرچه می خواهد باشد، آینده نگری، روشنفكری دموكراتی، دیپبلماسی فعال سیاسی
مهم اینست كه باز هم محدودیم در بیان كلمات
محدود و محدود و محدود
حتی در نوشتن
حتی در خواندن
حتی در توقیف
حتی در اقیاد زاده شده ی ذهنمان كه می توانند هرآنچه را می خواهیم بیان كنند
و به راستی ره به كجا می بریم؟
ما جماعتی بیماریم كه اسیر زاده شده ایم


زادروز نوشتار چهارشنبه 21 بهمن 1388 نویسا سینیور اخوانیه | دیدگاه ها ()


Blog Skin